Semana Santa – Wielki Tydzień
W kalendarzu Hiszpanów rytm świąt i lokalnych fiest jest intensywny. Ale nie ma nic porównywalnego do obchodów Semana Santa, tygodnia poprzedzającego dzień Zmartwychwstania. Pierwszym akordem jest uroczystość Niedzieli Palmowej, a następnie każdy kolejny dzień niesie ze sobą coraz większe emocje, których kulminacją jest przeżywanie w Wielki Piątek Ukrzyżowania i Złożenia do Grobu. Radosny pochód Zmartwychwstałego Chrystusa w niedzielę – co zaskakujące – nie odbywa się w każdym mieście.
Cofradías i hermandades
To właśnie one są głównymi aktorami Semana Santa. Stowarzyszenia i bractwa. Tradycyjnie cofradías skupiały osoby wykonujące ten sam zawód. W hermandades mogli zbierać się ludzie rozmaitych profesji i z różnych grup społecznych. Obecnie takie rozróżnienie nie istnieje, a często oba terminy używane są wymiennie. Cofradía to przede wszystkim określenie dla stowarzyszenia, którego głównym celem jest organizowanie i uczestniczenie w procesjach religinych. Hermandad to związek osób, które dzielą ze sobą nie tylko wiarę, ale również prowadzą wspólnie działania charytatywne czy kulturalne. Od ich członków wymaga się przestrzegania pewnych zasad w życiu prywatnym i zawodowym. Przynależność do hermandad jest powodem do dumy, także we współczesnym, zlaicyzowanym świecie.
Słowa – klucze
Procesje Wielkiego Tygodnia odbywają się zgodnie z ustalonym rytuałem. Nie jest on jednak niezmienny od wieków, tym bardziej że znaczenie ulicznych odchodów, biorących swój początek w wiekach średnich, przeżywało swoje wzloty i upadki. Dzisiejsza forma procesji ukształtowała się w XX wieku, kiedy to w latach dwudziestych, a później osiemdziesiątych, następowały szczególne rozkwity liczebności bractw oraz ich zaangażowania w rytuały Wielkiego Tygodnia. Jednak jest kilka elementów bazowych, bez których nie można opisać procesji.
NAZARENOS – to członkowie bractw ubrani w identyczne tuniki kroczący w procesji przed i za „tronami”.
CAPIROTES – spiczaste nakrycia głowy NAZARENOS, składające się z kartonowego rożka i zasłony okrywającej twarz. To z tego powodu amerykańscy turyści widząc procesje Semana Santa myślą, że to wiec Klu-Klux-Klanu.
PASOS – konstrstrukcje („trony”) na których umieszczone są sceny Męki Pańskiej lub figury Maryi. Są otoczone świecami i kwiatami, a ich waga dochodzi do dwóch ton.
COSTALEROS – mężczyźni, członkowie bractw, niosący PASOS na ramionach. Zdarza się, że do COSTALEROS dołączają kobiety.
HERMANO MAYOR – przewodniczący procesji, często otoczony innymi ważnymi członkami zarządu bractwa, osobistościami publicznymi.
Najsłynniejszy hermano
Być może Antonio Banderas nie jest najwybitniejszą osobą, która brała lub bierze udział w procesjach Semana Santa, ale z pewnością jest osobą najbardziej rozpoznawalną, również poza granicami Hiszpanii. Aktor znany z udziału w filmach Pedro Almodóvara (Zwiąż mnie, Skóra, w której żyję), jak również w wielu innych bardzo popularnych produkcjach (Maska Zorro, Pewnego razu w Meksyku) od ponad dwudziestu lat jest członkiem bractwa Virgen de Lágrimas y Favores z Malagi. To stowarzyszenie założone w 1505 roku ma obecnie siedzibę w kościele pod wezwaniem świętego Jana Chrzciciela. W Niedzielę Palmową Antonio Banderas niesie ulicami Malagi paso i kieruje rytmem jego kroków jako mayordomo. W wywiadach mówi, że porusza go duch równości i solidarności łączący ludzi w bractwie. Capirote, czapka zasłaniająca twarz, pozwala mu stać się zwykłym obywatelem wśród innych, celebrujących święto. Podkreśla, że w ten sposób wrócił do swoich malagijskich korzeni.
Semana Santa – atrakcja turystyczna
Obchody Wielkiego Tygodnia w Andaluzji to magnes przyciągający turystów, zarówno z różnych części Hiszpanii, jak i całego świata. Już w latach dwudziestych ubiegłego wieku w Granadzie działał urząd zajmujący się promocją tych wydarzeń. Sewilla i Malaga to miasta, które przyciągają największe rzesze przyjezdnych. W 2025 roku było ich ponad milion. Nie bez znaczenia jest fakt, że w Hiszpanii Semana Santa to tradycyjny okres urlopowy, który zaczyna się w piątek poprzedzający Niedzielę Palmową, a kończący się w Niedzielę Zmartwychwstania. Turyści z innych krajów mogą być zaskoczeni, że nie świętuje się tu poniedziałku wielkanocnego.
Inne informacje z Andaluzji znajdziesz TUTAJ